Podczas seminarium rozważymy kongruencję a₁x₁+…+a_kx_k=0 (mod n), 0≤x_i≤b_i, przy ustalonych naturalnych a₁,…,a_k. Pokażemy, że liczba rozwiązań tej kongruencji wynosi co najmniej (1+b₁)…(1+b_k)/2^n-1, a więc zgodnie z oczekiwaniami jest proporcjonalna do „objętości” zbioru dopuszczalnych wektorów (x₁,…,x_k), a stała proporcjonalności 2^1-n jest przy tym najlepszą możliwą. Tym samym udowodnimy hipotezę postawioną przez prof. Schinzla.